Drs. Eleonore Francoise Stakenburg-Mees
1919-2000
Eleonore geschilderd door haar moeder Emmy Mees, 1934
Eleonore is geboren in Rotterdam aan de Javastraat 8 en groeide later, in 1928, op in Schoonoord, waar zij de liefde voor de natuur ontwikkelde.
Haar moeder was Emmy van Stolk (1887-1947) een sterke en gelovige vrouw die bewondering koesterde voor Albert Schweitzer. Zij was tekenares en schilderes.
Haar vader was Jacob Mees, een man met humor en aandacht voor detail. Na zijn middelbare school is hij gaan reizen en hield dagboeken bij. In een brief aan zijn moeder schreef hij dat hij in Praag Frans Kafka als vriend had ontmoet. Een lange tijd werd aangenomen dat dit de beroemde Kafka was. Er woonden veel Kafka’s in Praag en door opruiming van documenten is dit nooit opgehelderd. Als bankier later lag zijn hart toch bij Cultuur. Hij heeft ook Schoonoord gekocht en de familie is daar in 1928 naar verhuisd.
Eleonore met haar jongere broertje voeren de pauw in tuin Schoonoord. (still uit een filmpje van vader Jacob Mees, amateurfilmer)
In het gezin was zij het enige meisje tussen 3 broers, Jacob geboren in 1921, David 1924, Peter Rudolf 1927. Haar oudere broertje Rudolf uit 1918 heeft maar 5 maanden geleefd. David haar broer is in 1945 in de tuin van Schoonoord doodgeschoten door de Duitsers. Er staat een monument voor hem in de tuin.
Eleonore volgde het Erasmiaanse gymnasium en ging daarna in Utrecht geschiedenis en kunstgeschiedenis studeren. Net als haar moeder had ze een sterke persoonlijkheid en veel godsvertrouwen. Na de oorlog is ze naar New York gegaan om daar te werken met moeilijk opvoedbare meisjes. Ze had een grote sociale bewogenheid. Zij leidde vele jaren vrije jeugdkampen in Vrouwenpolder. Via haar moeder kwam ze in contact met Albert Schweitzer en is ze in Lambarene in 1950 in de verpleegzorg gegaan.
In 1953 werd zij de verzorgster van het Koninklijk huis voor prinses Beatrix en Irene. Toen ze in 1955 trouwde op 36 jarige leeftijd met Ab (dr. Arnold Jacob Teychiné Stakenburg) kwam koningin Juliana naar Schoonoord om haar te feliciteren.
Het jonge paar ging in het tuinhuis van Schoonoord wonen waar dochter Ems Teychiné Stakenburg in 1957 werd geboren.
Ems, bij het tuinhuis waar Eleonore, eerst met haar man, maar al snel alleen met Ems woonde. 1964. bron: https://www.tuinschoonoord.nl/geschiedenis
Ab Stakenburg 1918-1985 had in Leiden Nederlandse taal en Letterkunde gestudeerd. In zijn schooljaren was hij met hart en ziel padvinder en dat is hij lang gebleven. Hij is ook een korte tijd docent geweest aan het Erasmiaans gymnasium maar trad al spoedig in de voetsporen van zijn vader en werd in 1947 secretaris van de Scheepvaart Vereniging Zuid in Rotterdam.
Hij spande zich in voor de medemens en heeft bijgedragen aan goede havenopleidingen. Hij richtte de Stichting Vervoer- en Havenopleidingen op.
Hij kwam over als een wat wereldvreemde uitziende intellectueel tussen de ruwe bootwerkers en keiharde havenbaronnen.
Het huwelijk heeft niet lang geduurd maar ze zijn altijd bevriend gebleven. Het waren twee uitgesproken persoonlijkheden die ieder een eigen weg kozen.
Voor Leonora was het leiden van Academische reizen een levensvervulling. Zij had zelf al veel gereisd en door haar belangstelling voor geschiedenis en kunst kon ze veel verhalen vertellen. Door haar moeder kwam ze in contact met de Volksuniversiteit. Als docent cultuurgeschiedenis heeft ze daar jaren les gegeven..
Door haar muzikale interesse was ze actief in het bestuur van het Kralingse Vrouwenkoor, dat ook optrad in Parijs.
Haar verdere bestuursfuncties waren bij de Educatieve dienst van Museum Boymans van Beuningen en Historisch genootschap de Maze. Stichting Schoonoord en Albert Schweitzer Fonds hadden ook veel aan haar bestuurlijke kwaliteiten.
Eleonore Mees, Albert Schweitzer en Jacob Mees, 1951-52 (bron: het boek 'De Muizenpolder' van Machteld van Limburg Stirum)
Op sportief gebied nam ze deel aan roeiwedstrijden bij ‘de Maas’ en bleef deelnemen tot het niet meer kon.
Toen haar einde naderde is ze ook vrijwillig met medicatie gestopt.
Haar begrafenis vond onder grote belangstelling plaats in 2000 in de Hoflaankerk in Kralingen.
Een vrouw met wilskracht, eruditie en een warm hart.
Bron: Rotterdams Jaarboek 2001, pagina 151-155, geschreven door Ludo Pieters, of:
Ineke Essens, april 2026